با سلام.

اينها تلاوتهاي كوتاه شيخ محمد صديق المنشاوي هستند كه من تاكنون شنيده‌ام. بيشتر آنها را در كمتر از ۱۰ دقيقه خوانده‌اند و البته بسيار بسيار زيبا هستند.

خدايش رحمت كند.

 

نوشته شده توسط در ساعت | لینک ثابت |

رحلة المنشاوى الى بغداد

كان ذالك في عام 67 حيث طلب منه الاستاذ خلوق ان يزور بغداد فكتب رسالة يعتذر وواعده في العام المقبل وحين زيارته لبغداد استقبله وفد من الناس عند نزوله من الطائر ة في شهر رمضان وذهب للقراءة بسجد ابي حنيفه وقرا الانفال بقراءه بديعه لم تسجل وقراء للاذاعة والتسجيل اتلف مع مجموعة من التسجيلات النادره للقراء فديو وتسجيل . وقراء بمسجد الاورفلي وعند قراته خرج دم منه وكان هذا بداية اصابته بمرض دوالي المرئ رحمة الله تعالى وحدثني المقرئ الحافظ خليل اسماعيل قال كنت اسير ببغداد فاذا اسمع المنشاوي يقراء فقلت هذا تسجيل فاذا المنشاوي نفسه يقراء الشعراء قراءة بديعه لما انتهى جلست بجانبه قلت له لماذا تكرر الايات فابتسم وكانت الابتسامه لاتفارقه كما يقول الحافظ وفي بيت من بيوت الاعظميه قراء المنشاوي بحضور عدد من القراء اخر سورة القمر وبدايه الرحمن قراءة عجيبه وهي مسجله وطلب من الشيخ ان يقراء على المقام العراقي فامتنع وفي جلسه اخرى قراء الشعراء في مجلس ضم عدد من العلماء والقراء وبقي المنشاوي رحمه الله 10 ايام ببغداد وطلب ان يبقى اكثر لكنه امتنع وكان لايحب ان يكلف احدا لانه كان عفيف النفس رحمه الله ومن التسجيلات النادره التى لم تذع ابدا وهي موجده ما يلي 1 - التوبه يبكى فيها عند قوله تعالى لاتحزن ان الله معنا 2 - التوبه والقارعه بمناسبة افتتاح مسجد الصدّيق قراءة نادره بحضور والده 3 -الشعراء الطارق الفجر نادره جدا 4 - النساء 5 -الانفطار غير التى سجلت في الكويت وغيرها كثير اسال الله ان يعينني للحصول عليها انه على ما يشاء قدير

 

سفر شیخ المنشاوی به بغداد

شیخ محمّد صدّيق المنشاوی در سال 1967 به بغداد سفر کرد. در واقع، پس از دعوت استاد خلوق در سال 1966 از شیخ المنشاوي برای مسافرت به بغداد، که ایشان طی نامه­ای عذر خواسته و وعده­ی سفر در سال بعد (1967) را داده بودند، این امر صورت گرفت. در رمضان سال 1967، زمانی که هواپیمایی که استاد المنشاوي مسافر آن بود، در بغداد به زمین نشست، با استقبال فرستادگان استاد خلوق، ایشان وارد شهر شده و به مسجد ابو­حنیفه عزیمت کردند. و در آن جا بود که سوره­­ی انفال را به سبکی بدیع تلاوت نمودند که این تلاوت ضبط نشده است. ]متاسفانه، تلاوتهای ایشان و بسیاری از بزرگان قرائت، چندان که باید و شاید، در زمان حیات خود این بزرگواران درک نشد. بسیاری از تلاوتهای شیخ المنشاوی هرگز ضبط نشده است. برخی از آنها که ضبط هم شده­اند، از جمله مصحف مجود ایشان، به دلیل اهمال و بی­لیاقتی گردانندگان رادیوی مصر نابود شده است. از طرف دیگر، شاید امکانات ضبط و نگهداری در آن هنگام، مجال آن را نیافت که این تلاوتهای استثنایی را در خور عظمت آن، دریابد؛ دیگر آن­که، چه بسا دوری از شهرت و ساده­زیستی بسیاری از این بزرگان هم مانع می­شد که برای هر اجرا، خود را مقید به ضبط تلاوت نمایند. همچنین، در آن اوایل و قبل از فتوای شیخ الازهر، قرائت در رادیو حرام شمرده می­شد؛ مجموعه­ی این عوامل، دست به دست هم داده است که امروزه، صدای شیخ احمد نداء (مبدی این حرکت عظیم: تلاوت قرآن به سبک امروزی) در جایی ضبط نشده است؛ از بزرگانی چون شیخ محمّد سلامه، شيخ صدّيق السيد المنشاوی، شيخ علی محمود و شيخ محمّد رفعت تلاوتهای کم­شماری باقی است و حتی از شیخ المنشاوی که کمی متاخرتر است، هنوز تصویری ویدیویی (جز تنی چند که ادعا می­کنند آن را دیده­اند.) مشاهده نشده است.- مترجم[ و سپس به درخواست رادیو، تلاوت­هایی را اجرا کردند که متاسفانه این تلاوتها و مجموعه­ای نادری از اصوات و تصاویر ویدیویی نابود شدند. ]این همان چیزی است که در سطور قبلی نوشتم. - مترجم[ و سپس در مسجد اورفلی تلاوت نمود و در اثنای این تلاوت بود که از ایشان خون خارج شد و این آغاز بیماری­ای بود که نهایتا باعث مرگ شیخ المنشاوی گشت. که رحمت خدا بر او باد. یکی از دوستان من (شیخ حافظ خلیل اسماعیل) برایم گفت که در آن زمان به بغداد مسافرت کرده بوده است و برای شنیدن تلاوت ایشان به مسجد می­رود؛ وقتی تلاوت شیخ تمام شد، نزد ایشان رفته و می­پرسد: چرا آیات را تکرار می­کنید؟ شیخ المنشاوی، لبخندی زد و این حالت (لبخند) از او جدا نمی­شد.

و در خانه­ی از خانه­های الاعظمیه ]احتمالا نام محله­ای در بغداد است. مترجم[، انتهای سورة القمر و ابتدای سورة الرحمن را تلاوت نمود که از تلاوتهای عجیب ایشان است و )خوشبختانه) ضبط شده است. و در آن تلاوت از ایشان خواستند که به سبک عراقی تلاوت نماید؛ اما ایشان این درخواست را نپذیرفتند. ]آن طور که من از استاد اوحدی شنیده­ام، سبک عراقی سبکی در قرائت قرآن است که در عراق رواج دارد. این سبک کمی به نوحه­خوانی ایرانی­ها شباهت دارد. - مترجم.[ و در جلسه­ی بعدی که تعدادی از علما و قراء بغداد تدارک دیده بودند، سورة الشعراء را تلاوت نمودند.

شیخ المنشاوی 10 روز در بغداد اقامت گزیدند و علی رغم این­که از ایشان درخواست کردند که بیشتر در بغداد بماند، نپذیرفتند؛ چرا که دوست نمی­داشت تا کسی را ]احتمالا میزبانان را - مترجم[ به سختی بیاندازد و این به علت پارسامنشی بسیار  او بود که رحمت خدا بر او باد. (من کلمه­ای بهتر از خود عفیف‏النفس نمی­یابم.) و تلاوتهایی که از ایشان در عراق ضبط شده و هنوز موجود است، عبارت­اند از: 1- سورة التوبة، که هنگام تلاوت آیه­ی "لا تحزن إن الله معنا" (التوبة-40) می­گریند. 2- سورة التوبة و سورة القارعة، که به مناسبت افتتاح مسجد الصدیق تلاوت شده است؛ تلاوت نادری است که در حضور پدر ایشان اجرا شده است. ]پدر شیخ المنشاوی به گمانم تا سال 1989 در قید حیات بودند. در زهد و پارسامنشی ایشان، سخن بسیار گفته شده است که ان شاء الله در آینده از آنها خواهم نوشت. مترجم[ 3- سورة الشعراء، سورة الطارق و سورة الفجر که واقعا نادر است. 4- سورة النساء، و 5- سورة الانفطار که غیر از آنی است که در کویت ضبط شده است.

الصورة الرمزية فتى الامة

 

 

 

نوشته شده توسط در ساعت | لینک ثابت |

 

فایل های را دانلود کرده و پس از این که آن را از حالت فشرده خارج کردید ، مورد استفاده قرار دهید.

 

سوره قاف با تلاوت استاد منشاوی با حجم  4,062 KB

سوره الرحمن با تلاوت استاد منشاوی با حجم 5,240 KB

          

نوشته شده توسط در ساعت | لینک ثابت |

  

استاد محمد صدیق  منشاوی به حق یکی از خوش صدا ترین قاریان تاریخ قرائت قران است .

صوت و لحن ملکوتی او قداست خاصی به او و تلاوتهایش داده است.

 در زیر مجموعه بزرگی از تلاوتهای مجلسی این استاد رابرای دانلود گذاشته ام .

با توجه به اینکه این پستهای قرانی مخاطب خاص خود را دارد لذا نظر یادتون نره

 

(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحشر . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحجرات ق فصلت . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحشر القصار . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحشر 1 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الفرقان . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة المؤمنون الرحمن . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الكهف الرحمن . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة ال عمران 1 -34 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاسراء التوبة . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاحزاب . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة البقرة . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانفال . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانبياء . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة القصص . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانفال 2. , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاسراء 66 - 96 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحديد . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الفجر . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة غافر . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة فاطر . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة يوسف 1 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة يوسف 2 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة مريم الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة مريم 2 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة هود . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاسراء الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانعام 1 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانعام 2 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانعام 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاعراف 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة يونس الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة النجم والقمر . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة النساء . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة لقمان 4 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة فصلت . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الطور الحديد . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة لقمان السجدة . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة لقمان 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة القصص 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة لقمان 5 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الزمر ليبيا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الروم ليبيا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الروم . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة غافر 2 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . غافر 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الرعد الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحجرات الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة التوبة 2 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحديد 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحج 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الزخرف الدخان . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة التوبة الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الرعد الكويت . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة مريم 1 - 36 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة لقمان الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة المؤمنون الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الغاشية الفجر . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة البقرة الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاحزاب الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة النبأ . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الفتح . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الدخان . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة العلق القصار . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة ق الرحمن . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة لقمان السجدة الحسين . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة ق . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة المؤمنون . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة لقمان 6 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الواقعة الحديد . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاسراء المسجد الاموى 1958 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الطور 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحج المؤمنون . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة فصلت الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الزخرف 8 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحشر العلق سوريا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة المجادلة . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة النور استديو . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الفرقان . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة التوبة 38 - 43 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة السجدة العلق . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الروم قصار سوريا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الروم الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاسراء 1 - 14 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الشعراء 52 - 89 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة القصص الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة القصص 68 - 85 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانفال القصار . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة التوبة 7 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الشعراء 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة القصص الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الملك . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة المؤمنون 6 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحجرات . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الشعراء 52 - 89 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة القصص الرحمن الزمالك . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة هود 41 - 61 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة يونس 9 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة مريم رائعة . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة التوبة سوريا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانفطار الفجر البلد الكويت. , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة فصلت 30 - 46 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الشعراء 5 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الروم 5 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة التوبة 11 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة التوبة يونس . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة القصص العنكبوت . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة هود 6 - 32 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاسراء 70 - 87 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحجرات ق الاقصى . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الشعراء الفجر . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة المدثر . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة التكوير . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة العلق . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الروم 9 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . القصار 13 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . القصار 6 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . القصار 12 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة القصص 13 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة لقمان 8 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة طه . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاسراء 10 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحشر سوهاج 1964 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحشر القصار السيدة زينب . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحشر القصار اسيوط . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الطارق الفجر العلق الاسكندرية . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الشعراء 14 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الروم الانفطار . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانفال 7 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة مريم 1 - 62 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة النور 4 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الانفطار . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحج ليبيا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة غافر ليبيا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الطور الحديد اسيوط . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة السجدة العلق . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة ابراهيم . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة يوسف 5 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الفرقان . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة المؤمنون اسيوط . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة يوسف 8 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة يوسف الحسين . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الحج المؤمنون . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة العنكبوت 6 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الاسراء ليبيا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة يوسف 1 -34 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الشعراء 3 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة لقمان السجدة . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الفتح الحجرات ليبيا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة الصف . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة يونس 7 . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة المائدة ليبيا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة ابراهيم ليبيا . , , )_.·´¯)_.·´¯)
(¯`·._(¯`·._( , , . سورة هود 5 . , , )_.·´¯)_.·´¯)

نوشته شده توسط در ساعت | لینک ثابت |

 

(*·.¸ أول الفاتحة - البقرة 25 ¸.·*)        (*·.¸ البقرة 26 - البقرة 43 ¸.·*)
(*·.¸ البقرة 44 - البقرة 59 ¸.·*)       (*·.¸ البقرة 60 - البقرة 74 ¸.·*)
(*·.¸ البقرة 75 - البقرة 86 ¸.·*) (*·.¸ البقرة 87 - البقرة 91 ¸.·*)
(*·.¸ البقرة 92 - البقرة 105 ¸.·*) (*·.¸ البقرة 106 - البقرة 123 ¸.·*)
(*·.¸ البقرة 124 - البقرة 141 ¸.·*) (*·.¸ البقرة 142 - البقرة 157 ¸.·*)
(*·.¸ البقرة 158 - البقرة 164 ¸.·*) (*·.¸ البقرة 165 - البقرة 176 ¸.·*)
(*·.¸ البقرة 177 - البقرة 188 ¸.·*) (*·.¸ البقرة 189 - البقرة 202 ¸.·*)
(*·.¸ البقرة 203 - البقرة 218 ¸.·*) (*·.¸ البقرة 219 - البقرة 232 ¸.·*)
(*·.¸ البقرة 233 - البقرة 242 ¸.·*) (*·.¸ البقرة 243 - البقرة 252 ¸.·*)
(*.¸ البقرة 253 - البقرة 262 ¸.*) (*·.¸ البقرة 263 - البقرة 271 ¸.·*)
(*·.¸ البقرة 272 - البقرة 282 ¸.·*) (*·.¸ البقرة 283 - البقرة 286 ¸.·*)
(*¸ال عمران 1 - ال عمران 14¸*) (*¸ال عمران 15-ال عمران 32¸*)
(*¸ال عمران 33-ال عمران 51¸*) (*¸ال عمران 52-ال عمران 74¸*)
(*¸ال عمران 75-ال عمران 84¸*) (*¸ال عمران 85-ال عمران 92¸*)
(*¸ال عمران 93-ال عمران 112¸*) (*¸ال عمران 113-ال عمران 132¸*)
(*¸ال عمران 133-ال عمران 152¸*) (*¸ال عمران 153-ال عمران 170¸*)
(*¸ال عمران 171-ال عمران 185¸*) (*¸ال عمران 186-ال عمران 200¸*)
(*·.¸ النساء 1 - النساء 11 ¸.·*) (*·.¸ النساء 12 - النساء 23 ¸.·*)
(*·.¸ النساء 24 - النساء 35 ¸.·*) (*·.¸ النساء 36 - النساء 57 ¸.·*)
(*·.¸ النساء 58 - النساء 73 ¸.·*) (*·.¸ النساء 74 - النساء 87 ¸.·*)
(*·.¸ النساء 88 - النساء 99 ¸.·*) (*·.¸ النساء 100 - النساء 106 ¸.·*)
(*·.¸ النساء 107 - النساء 113 ¸.·*) (*·.¸ النساء 114 - النساء 134 ¸.·*)
(*·.¸ النساء 135 - النساء 147 ¸.·*) (*·.¸ النساء 148 - النساء 162 ¸.·*)
(*·.¸ النساء 163 - النساء 176 ¸.·*) (*·.¸ المائدة 1 - المائدة 11 ¸.·*)
(*·.¸ المائدة 12 - المائدة 26 ¸.·*) (*·.¸ المائدة 27 - المائدة 40 ¸.·*)
(*·.¸ المائدة 41 - المائدة 50 ¸.·*) (*·.¸ المائدة 51 - المائدة 58 ¸.·*)
(*·.¸ المائدة 59 - المائدة 66 ¸.·*) (*·.¸ المائدة 67 - المائدة 81 ¸.·*)
(*·.¸ المائدة 82 - المائدة 96 ¸.·*) (*·.¸ المائدة 97 - المائدة 108 ¸.·*)
(*·.¸ المائدة 109 - المائدة 120 ¸.·*) (*·.¸ الانعام 1 - الانعام 12 ¸.·*)
(*·.¸ الانعام 13 - الانعام 30 ¸.·*) (*·.¸ الانعام 31 - الانعام 35 ¸.·*)
(*·.¸ الانعام 36 - الانعام 58 ¸.·*) (*·.¸ الانعام 59 - الانعام 73 ¸.·*)
(*.¸ الانعام 74 - الانعام 94 ¸.*) (*.¸ الانعام 95 - الانعام 110 ¸.*)
(*·.¸ الانعام 111 - الانعام 126 ¸.·*) (*.¸ الانعام 127 - الانعام 140 ¸.*)
(*.¸ الانعام 141 - الانعام 150 ¸.*) (*.¸ الانعام 151 - الانعام 165 ¸.*)
(*.¸ الاعراف 1 - الاعراف 30 ¸.*) (*.¸ الاعراف 31 - الاعراف 46 ¸.*)
(*.¸الاعراف 47 - الاعراف 64¸.*) (*.¸الاعراف 65 - الاعراف 87¸.*)
(*.¸الاعراف 88 - الاعراف 116¸.*) (*.¸الاعراف 117 - الاعراف 141¸.*)
(*.¸الاعراف 142 - الاعراف 155¸.*) (*.¸الاعراف 156 - الاعراف 170¸.*)
(*.¸الاعراف 171 - الاعراف 188¸.*) (*.¸الاعراف 189 - الاعراف 206¸.*)
(*·.¸ الانفال 1 - الانفال 21 ¸.·*) (*·.¸ الانفال 22 - الانفال 40 ¸.·*)
(*·.¸ الانفال 41 - الانفال 60 ¸.·*) (*·.¸ الانفال 61 - الانفال 75 ¸.·*)
(*·.¸ التوبة 1 - التوبة 18 ¸.·*) (*·.¸ التوبة 19 - التوبة 33 ¸.·*)
(*·.¸ التوبة 34 - التوبة 45 ¸.·*) (*·.¸ التوبة 46 - التوبة 59 ¸.·*)
(*·.¸ التوبة 60 - التوبة 74 ¸.·*) (*·.¸ التوبة 75 - التوبة 92 ¸.·*)
(*·.¸ التوبة 93 - التوبة 110 ¸.·*) (*·.¸ التوبة 111 - التوبة 121 ¸.·*)
(*·.¸ التوبة 122 - التوبة 129 ¸.·*) (*·.¸ يونس 1 - يونس 10 ¸.·*)
(*·.¸ يونس 11 - يونس 21 ¸.·*) (*·.¸ يونس 22 - يونس 24 ¸.·*)
(*·.¸ يونس 25 - يونس 52 ¸.·*) (*·.¸ يونس 53 - يونس 70 ¸.·*)
(*·.¸ يونس 71 - يونس 89 ¸.·*) (*·.¸ يونس 90 - يونس 109 ¸.·*)
(*·.¸ هود 1 - هود 5 ¸.·*) (*·.¸ هود 6 - هود 23 ¸.·*)
(*·.¸ هود 24 - هود 40 ¸.·*) (*·.¸ هود 41 - هود 60 ¸.·*)
(*·.¸ هود 61 - هود 83 ¸.·*) (*·.¸ هود 84 - هود 88 ¸.·*)
(*·.¸ هود 89 - هود 107 ¸.·*) (*·.¸ هود 108 - هود 123 ¸.·*)
(*·.¸ يوسف 1 - يوسف 6 ¸.·*) (*·.¸ يوسف 7 - يوسف 29 ¸.·*)
(*·.¸ يوسف 30 - يوسف 52 ¸.·*) (*·.¸ يوسف 53 - يوسف 76 ¸.·*)
(*·.¸ يوسف 77 - يوسف 100 ¸.·*) (*·.¸ يوسف 101 - يوسف 111 ¸.·*)
(*·.¸ الرعد 1 - الرعد 4 ¸.·*) (*·.¸ الرعد 5 - الرعد 18 ¸.·*)
(*·.¸ الرعد 19 - الرعد 34 ¸.·*) (*·.¸ الرعد 35 - الرعد 43 ¸.·*)
(*·.¸ ابراهيم 1 - ابراهيم 9 ¸.·*) (*·.¸ ابراهيم 10 - ابراهيم 27 ¸.·*)
(*·.¸ ابراهيم 28 - ابراهيم 52 ¸.·*) (*·.¸ الحجر 1 - الحجر 48 ¸.·*)
(*·.¸ الحجر 49 - الحجر 87 ¸.·*) (*·.¸ الحجر 88 - الحجر 99 ¸.·*)
(*·.¸ النحل 1 - النحل 29 ¸.·*) (*·.¸ النحل 30 - النحل 50 ¸.·*)
(*·.¸ النحل 51 - النحل 74 ¸.·*) (*·.¸ النحل 75 - النحل 89 ¸.·*)
(*·.¸ النحل 90 - النحل 94 ¸.·*) (*·.¸ النحل 95 - النحل 110 ¸.·*)
(*·.¸ النحل 111 - النحل 128 ¸.·*) (*·.¸ الاسراء 1 - الاسراء 22 ¸.·*)
(*·.¸ الاسراء 23 - الاسراء 49 ¸.·*) (*·.¸ الاسراء 50 - الاسراء 65 ¸.·*)
(*·.¸ الاسراء 66 - الاسراء 69 ¸.·*) (*.¸ الاسراء 70 - الاسراء 98 ¸.*)
(*·.¸ الاسراء 99 - الاسراء 111 ¸.·*) (*·.¸ الكهف 1 - الكهف 16 ¸.·*)
(*·.¸ الكهف 17 - الكهف 31 ¸.·*) (*·.¸ الكهف 32 - الكهف 50 ¸.·*)
(*·.¸ الكهف 51 - الكهف 74 ¸.·*) (*·.¸ الكهف 75 - الكهف 76 ¸.·*)
(*·.¸ الكهف 77 - الكهف 98 ¸.·*) (*·.¸ الكهف 99 - الكهف 110 ¸.·*)
(*·.¸ مريم 1 - مريم 21 ¸.·*) (*·.¸ مريم 22 - مريم 58 ¸.·*)
(*·.¸ مريم 59 - مريم 98 ¸.·*) (*·.¸ طه 1 - طه 54 ¸.·*)
(*·.¸ طه 55 - طه 64 ¸.·*) (*·.¸ طه 65 - طه 82 ¸.·*)
(*·.¸ طه 83 - طه 110 ¸.·*) (*·.¸ طه 111 - طه 135 ¸.·*)
(*·.¸ الانبياء 1 - الانبياء 28 ¸.·*) (*.¸ الانبياء 29 - الانبياء 50 ¸.*)
(*·.¸ الانبياء 51 - الانبياء 82 ¸.·*) (*·.¸ الانبياء 83 - الانبياء 91 ¸.·*)
(*·.¸ الانبياء 92 - الانبياء 112 ¸.·*) (*·.¸ الحج 1 - الحج 18 ¸.·*)
(*·.¸ الحج 19 -الحج 37 ¸.·*) (*·.¸ الحج 38 - الحج 59 ¸.·*)
(*·.¸ الحج 60 - الحج 78 ¸.·*) (*·.¸ المؤمنون 1 - المؤمنون 35 ¸.·*)
(*.¸ المؤمنون 36 - المؤمنون 74 ¸.*) (*.¸ المؤمنون 75 -المؤمنون 118 ¸.*)
(*·.¸ النور 1 - النور 20 ¸.·*) (*·.¸ النور 21 - النور 34 ¸.·*)
(*·.¸ النور 35 - النور 52 ¸.·*) (*·.¸ النور 53 - النور 64 ¸.·*)
(*·.¸ الفرقان 1 -الفرقان 20 ¸.·*) (*·.¸ الفرقان 21 - الفرقان 52 ¸.·*)
(*·.¸ الفرقان 53 - الفرقان 77 ¸.·*) (*·.¸ الشعراء 1 - الشعراء 17 ¸.·*)
(*·.¸ الشعراء 18 - الشعراء 51 ¸.·*) (*·.¸ الشعراء 52 - الشعراء 110 ¸.·*)
(*·.¸ الشعراء 111 - الشعراء 180 ¸.·*) (*.¸الشعراء 181 - الشعراء 227¸.*)
(*·.¸ النمل 1 - النمل 26 ¸.·*) (*·.¸ النمل 27 - النمل 55 ¸.·*)
(*·.¸ النمل 56 - النمل 63 ¸.·*) (*·.¸ النمل 64 - النمل 81 ¸.·*)
(*·.¸ النمل 82 - النمل 93 ¸.·*) (*·.¸ القصص 1 - القصص 11 ¸.·*)
(*·.¸ القصص 12 - القصص 28 ¸.·*) (*·.¸ القصص 29 - القصص 50 ¸.·*)
(*·.¸ القصص 51 - القصص 75 ¸.·*) (*·.¸ القصص 76 - القصص 88 ¸.·*)
(*·.¸ العنكبوت 1 - العنكبوت 22 ¸.·*) (*.¸ العنكبوت 23 - العنكبوت 25 ¸.*)
(*·.¸ العنكبوت 26 - العنكبوت 45 ¸.·*) (*.¸ العنكبوت 46 - العنكبوت 69 ¸.*)
(*·.¸ الروم 1 - الروم 30 ¸.·*) (*·.¸ الروم 31 - الروم 53 ¸.·*)
(*·.¸ الروم 54 - الروم 60 ¸.·*) (*·.¸ لقمان 1 - لقمان 21 ¸.·*)
(*·.¸ لقمان 22 - لقمان 26 ¸.·*) (*·.¸ لقمان 27 - لقمان 34 ¸.·*)
(*·.¸ السجدة 1 - السجدة 10 ¸.·*) (*·.¸ السجدة 11 - السجدة 30 ¸.·*)
(*·.¸ الاحزاب 1 - الاحزاب 17 ¸.·*) (*·.¸ الاحزاب 18 - الاحزاب 30 ¸.·*)
(*·.¸ الاحزاب 31 - الاحزاب 50 ¸.·*) (*·.¸ الاحزاب 51 - الاحزاب 59¸.·*)
(*·.¸ الاحزاب 60 - الاحزاب 73¸.·*) (*·.¸ سبأ 1 - سبأ 9 ¸.·*)
(*·.¸ سبأ 10 - سبأ 23 ¸.·*) (*·.¸ سبأ 24 - سبأ 45 ¸.·*)
(*·.¸ سبأ 46 - سبأ 54 ¸.·*) (*·.¸ فاطر 1 - فاطر 14 ¸.·*)
(*·.¸ فاطر 15 - فاطر 40 ¸.·*) (*·.¸ فاطر 41 - فاطر 43 ¸.·*)
(*·.¸ فاطر 44 - يس 27 ¸.·*) (*·.¸ يس 28 - يس 59 ¸.·*)
(*·.¸ يس 60 - يس 83 ¸.·*) (*·.¸ الصافات 1 - الصافات 21 ¸.·*)
(*·.¸ الصافات 22 - 82 ¸.·*) (*·.¸ الصافات 83 - الصافات 144 ¸.·*)
(*·.¸ الصافات 145 - الصافات 182 ¸.·*) (*·.¸ ص 1 - ص 20 ¸.·*)
(*·.¸ ص 21 -ص 51 ¸.·*) (*·.¸ ص 52 - ص 88 ¸.·*)
(*·.¸ الزمر 1 - الزمر 7 ¸.·*) (*·.¸ الزمر 8 - الزمر 31 ¸.·*)
(*·.¸ الزمر 32 - 52 ¸.·*) (*·.¸ الزمر 53 - غافر 4 ¸.·*)
(*·.¸ غافر 5 - غافر 20 ¸.·*) (*·.¸ غافر 21 - غافر 40 ¸.·*)
(*·.¸ غافر 41 - غافر 65 ¸.·*) (*·.¸ غافر 66 - غافر 85 ¸.·*)
(*·.¸ فصلت 1 - فصلت 8 ¸.·*) (*·.¸ فصلت 9 - فصلت 24 ¸.·*)
(*·.¸ فصلت 25 - فصلت 36 ¸.·*) (*·.¸ فصلت 37 -فصلت 46 ¸.·*)
(*·.¸ فصلت 47 - فصلت 54 ¸.·*) (*·.¸ الشورى 1 - الشورى 12 ¸.·*)
(*·.¸ الشورى 13 - الشورى 26 ¸.·*) (*·.¸ الشورى 27 - الشورى 53 ¸.·*)
(*·.¸ الزخرف 1 - الزخرف 23 ¸.·*) (*·.¸ الزخرف 24 - الزخرف 56 ¸.·*)
(*·.¸ الزخرف 57 -الزخرف 89 ¸.·*) (*·.¸ الدخان 1 - الدخان 16 ¸.·*)
(*·.¸ الدخان 17 - الدخان 59 ¸.·*) (*·.¸ الجاثية 1 - الجاثية 11 ¸.·*)
(*·.¸ الجاثية 12 - الجاثية 37 ¸.·*) (*·.¸ الاحقاف 1 - الاحقاف 20 ¸.·*)
(*·.¸ الاحقاف 21 - الاحقاف 34 ¸.·*) (*·.¸ الاحقاف 35 -الاحقاف 35 ¸.·*)
(*·.¸ محمد 1 - محمد 9 ¸.·*) (*·.¸ محمد 10 - محمد 32 ¸.·*)
(*·.¸ محمد 33 - محمد 38 ¸.·*) (*·.¸ الفتح 1 - الفتح 17 ¸.·*)
(*·.¸ الفتح 18 - الفتح 29 ¸.·*) (*·.¸ الحجرات 1 - الحجرات 13 ¸.·*)
(*·.¸ الحجرات 14 - الحجرات 18 ¸.·*) (*·.¸ ق 1 - ق 26 ¸.·*)
(*·.¸ ق 27 - ق 35 ¸.·*) (*·.¸ ق 36 -ق 45 ¸.·*)
(*·.¸ الذاريات 1 - الذاريات 30 ¸.·*) (*.¸ الذاريات 31 - الذاريات 60 ¸.*)
(*·.¸ الطور 1 - الطور 23 ¸.·*) (*·.¸ الطور 24 - الطور 49 ¸.·*)
(*·.¸ النجم 1 - النجم 25 ¸.·*) (*·.¸ النجم 26 - النجم 62 ¸.·*)
(*·.¸ القمر 1 - القمر 8 ¸.·*) (*·.¸ القمر 9 - القمر 55 ¸.·*)
(*·.¸ الرحمن 1 - الرحمن 61 ¸.·*) (*·.¸ الرحمن 62 -الرحمن 78 ¸.·*)
(*·.¸ الواقعة 1 - الواقعة 74 ¸.·*) (*·.¸ الواقعة 75 - الواقعة 96 ¸.·*)
(*·.¸ الحديد 1 - الحديد 15 ¸.·*) (*·.¸ الحديد 16 - الحديد 29 ¸.·*)
(*·.¸ المجادلة 1 - المجادلة 13 ¸.·*) (*.¸ المجادلة 14 - المجادلة 22 ¸.*)
(*·.¸ الحشر 1 - الحشر 10 ¸.·*) (*·.¸ الحشر 11 - الحشر 15 ¸.·*)
(*·.¸ الحشر 16 -الحشر 24 ¸.·*) (*·.¸ الممتحنة 1 - الممتحنة 6 ¸.·*)
(*·.¸ الممتحنة 7 - الممتحنة 13 ¸.·*) (*·.¸ الصف 1 - الصف 14 ¸.·*)
(*·.¸ الجمعة 1 - الجمعة 11 ¸.·*) (*.¸ المنافقون 1 - المنافقون 3 ¸.*)
(*·.¸ المنافقون 4 - المنافقون 11 ¸.·*) (*·.¸ التغابن 1 - التغابن 18 ¸.·*)
(*·.¸ الطلاق 1 - الطلاق 12 ¸.·*) (*·.¸ التحريم 1 - التحريم 6 ¸.·*)
(*·.¸ التحريم 7 -التحريم 12 ¸.·*) (*·.¸ الملك 1 - الملك 30 ¸.·*)
(*·.¸ القلم 1 - القلم 52 ¸.·*) (*·.¸ الحاقة 1 - الحاقة 52 ¸.·*)
(*·.¸ المعارج 1 - المعارج 18 ¸.·*) (*·.¸ المعارج 19 - المعارج 44 ¸.·*)
(*·.¸ نوح 1 - نوح 28 ¸.·*) (*·.¸ الجن 1 - الجن 28 ¸.·*)
(*·.¸ المزمل 1 -المزمل 19 ¸.·*) (*·.¸ المزمل 20 - المزمل 20 ¸.·*)
(*·.¸ المدثر 1 - المدثر 56 ¸.·*) (*·.¸ القيامة 1 - القيامة 40 ¸.·*)
(*·.¸ الانسان 1 - الانسان 18 ¸.·*) (*·.¸ الانسان 19 - الانسان 31 ¸.·*)
(*·.¸ المرسلات 1 - المرسلات 50 ¸.·*) (*·.¸ النبأ 1 - النبأ 40 ¸.·*)
(*·.¸ النازعات 1 - النازعات 46 ¸.·*) (*·.¸ عبس 1 - عبس 42 ¸.·*)
(*·.¸ التكوير 1 - التكوير 29 ¸.·*) (*·.¸ الانفطار 1 - الانفطار 29 ¸.·*)
(*·.¸ المطففين 1 -المطففين 36 ¸.·*) (*·.¸ الانشقاق 1 - الانشقاق 25 ¸.·*)
(*·.¸ البروج 1 - البروج 22 ¸.·*) (*·.¸ الطارق 1 - الطارق 17 ¸.·*)
(*·.¸ الاعلى 1 - الاعلى 19 ¸.·*) (*·.¸ الغاشية 1 - الغاشية 26 ¸.·*)
(*·.¸ الفجر 1 - الفجر 30 ¸.·*) (*·.¸ البلد 1 - البلد 20 ¸.·*)
(*·.¸ الشمس 1 - الشمس 15 ¸.·*) (*·.¸ الليل 1 - الليل 21 ¸.·*)
(*·.¸ الضحى 1 - الضحى 11 ¸.·*) (*·.¸ الشرح 1 - الشرح 8 ¸.·*)
(*·.¸ التين 1 -التين 8 ¸.·*) (*·.¸ العلق 1 - العلق 19 ¸.·*)
(*·.¸ القدر 1 - القدر 5 ¸.·*) (*·.¸ البينة 1 - البينة 7 ¸.·*)
(*·.¸ الزلزلة 1 - الزلزلة 8 ¸.·*) (*.¸ العاديات 1 - العاديات 11 ¸.*)
(*·.¸ القارعة 1 - القارعة 11 ¸.·*) (*·.¸ التكاثر 1 - التكاثر 8 ¸.·*)
(*·.¸ العصر 1 - العصر 3 ¸.·*) (*·.¸ الهمزة 1 - الهمزة 9 ¸.·*)
(*·.¸ الفيل 1 - الفيل 5 ¸.·*) (*·.¸ قريش 1 - قريش 4 ¸.·*)
(*·.¸ الماعون 1 -الماعون 7 ¸.·*) (*·.¸ الكوثر 1 - الكوثر 7 ¸.·*)
(*·.¸ الكافرون 1 - الكافرون 6 ¸.·*) (*·.¸ النصر 1 - النصر 3 ¸.·*)
(*·.¸ المسد 1 - المسد 5 ¸.·*) (*·.¸ الاخلاص 1 - الاخلاص 4 ¸.·*)
(*·.¸ الفلق 1 - الفلق 5 ¸.·*) (*·.¸ الناس 1 - الناس 6 ¸.·*)                                                                                                            

با تشکر از دوست عزیزم ، آقا وحید 
نوشته شده توسط در ساعت | لینک ثابت |

استاد محمد صد‏يق المنشاوي روز 20 ژانويه 1920- 29 دي 1298 ه.ش. در شهر منشأ (Al Manshāh) واقع در استان سوهاج در منطقة صعید مصر در خانواده‏اي بسيار مذهبي پا به عرصة وجود گذارد.

پدرش «شيخ صديق المنشاوي» يكي از قاريان صوفي‏منش بود كه هرگز در مسير تلاوتش اجر و پاداشي طلب نكرد. از اين رو فرزندش محمد را نيز با چنين علايقي پرورش داد؛ تا جايي كه تلاوت را تنها به جهت آنكه متعلق به اين كتاب مقدس است برگزيد. شيخ صديق السيد المنشاوي را فردي در كمال خشوع و خضوع مي‏خوانند. گويند او چنان تقواي‏پيشه بود كه هرگز در هيچ تلاوتي بر اجر و پاداش آن سخني نگفت. تنها در محل حاضر مي‏شد، آنگاه با وقاري سرشار از خشيت الهي باز مي‏گشت و اين شيوه‏اي بود كه در ميان فرزندانش نيز نيك مشهود است. شهرت شیخ صديق السید المنشاوی به عنوان معلم، قاري و مجود قرآن، مصر را در نورديده بود. از او تلاوتهاي کميابي در راديوهاي سوريه و لندن تا به امروز باقي است. [1] و [2]

محمد صديق از آنجا كه در شهر منشأ تولد يافت، چون پدرش به المنشاوي ملقب گرديد. با تشويق و تعليم پدر به آموزش معارف قرآني و تعليم قرائتهاي مختلف پرداخت و در حالي که بيش از 4 سال نداشت به جمع باسوادان روستا پيوست. محمد صديق المنشاوي از همان ابتدا در محضر شيخ محمد النمکي به حفظ كامل قرآن پرداخته و در سن 8 سالگی به افتخار عظیم حفظ کامل قرآن نائل شد. از 9 سالگي به بعد در شبهاي ماه مبارك رمضان به قرائت قرآن در محافل مي‏پرداخت و اين امر تا سنين جواني استاد ادامه داشت.
عمويش شيخ احمد السّيد براي تعليم قرائات و علوم قرآني او را به قاهره برد. محمد صديق با خانوادة عمويش در قاهره زندگي ميکرد تا اين که در 12 سالگي علم قرائات را از شيخ محمد مسعود فراگرفت. توانمندی او تا آن حد بود که شيخ محمد مسعود از او و استعداد بکرش شگفتزده شده بود و به همین خاطر او را در مجالس تلاوت همراه خود مي‏برد و محمد صديق نوجوان بر اين حال بود تا 15 ساله شد و بعد از آن که شهرتش، مصر و بويژه استان "سوهاج" را درنورديد، از استاد و پدرش مستقل شد و اينچنين، اعتماد به نفسش فزون گشت
ادامه

 

نوشته شده توسط در ساعت | لینک ثابت |

سئل النبي (صلي‌الله عليه و اله): أي الناس أحسن صوتاً بالقرءان

قال: من إذا سمعت قرائته رأيت أنه يخشي الله    (البحار 195/92)

 

از پيامبر گرامي اسلام (كه درورد خدا بر او خاندانش باد) پرسيدند: كدامين آدمي، قرآن را زيباتر تلاوت مي‌كند؟

فرمود: آن كه چون قرائتش را بشنوي، يقين كني كه از خداوند پروا دارد.

شيخ محمد صديق المنشاوي (1920-1969 م.)، از نوابغ دوران و يكي از بزرگترين قاريان قرآن كريم است كه در عمر كوتاه خويش، مجموعه‌اي گران‌بها و كم‌نظير از تلاوتهاي قرآني (تجويد، ترتيل و ...) به جاي گذارده است. کم نيستند دوستداران تلاوتهاي شیخ محمد که با شنيدن صداي دلنشين و حزين ایشان، تو گويي سحر مي‏شوند.

هدف ما از راه‌اندازي اين وب‌سايت، اولاً گردآوري هر آن چيزي است كه از ايشان، پس از گذشت بيش از 35 سال از مرگشان، باقي است و ثانياً پايه‌گذاري نهادي است كه دوستداران ايشان و آثار بي‌همتايش در ايران، بدان رجوع كنند.

پس از استعانت از درگاه قادر متعال، بي‌تردي همياري عاشقان قرآن و تلاوتهاي بزرگان قرائت، ما را در اين مسير ياري خواهد داد.

تصویری از استاد محمد صدیق منشاوی که با توجه به کیفیتش از یک نوار ویدئو گرفته شده است . پس حتما از استاد تلاوت تصویری هم ضبط شده است که انشالله روزی به دستمان خواهد رسد

 

تصویری از اولین سفر خارجی استاد در ۳۵ سالگی به همراه استاد عبدالباسط به کشور اندونزی

نفر دوم از سمت راست به همراه استاد عبدالباسط

محفل قرآنی ظاهرا در یک مدرسه به همراه استاد عبدالباسط

لیبی

سال ۱۹۶۹ میلادی در لیبی ( آخرین سال حیات استاد )

اواخر عمر استاد - در کنار فرزندان

سفر استاد به لیبی همراه با استاد خلیل الحصری

تصویری نادر از استاد در جوانی


نوشته شده توسط در ساعت | لینک ثابت |

 ۳۶ تلاوت بسیار زیبا از استاد محمد صدیق منشاوی

 ( رحمه الله علیه )

سوره حمد            سوره بقره

سوره نسا                 سوره نسا

سوره توبه              سوره هود

سوره یوسف                 سوره رعد

سوره نحل                     سوره اسرا

سوره طه                    سوره مومنون

سوره شعرا                      سوره شعرا

سوره قصص                سوره لقمان

سوره احزاب                     سوره یس

سوره غافر                سوره فصلت

سوره زخرف                 سوره دخان

سوره فتح                  سوره حجرات

سوره قاف                     سوره واقعه

سوره حدید                       سوره حشر

سوره صف                          سوره نبا

سوره صف                       سوره انفطار

سوره علق                      سوره علق

سوره قدر                      سوره قارعه

نوشته شده توسط در ساعت | لینک ثابت |

زماني كه زندگي قاريان مشهور جهان را مرور مي كنيم ، نامي آشنا ديدگان را به خويشتن خيره مي سازد . نامي كه رسالت قاريان قرآن را در خاطره ها جاودانه مي سازد . شهيد القراء نامي است كه بي شك هر عاشق قرآني را بر آن گذر افتاده است . نامي كه عاشقان قرآن بارها و بارها برآن درنگ كرده و از خويشتن پرسيده اند كه : محمد صديق از چه رو بدين نام ملقّب گرديده است ؟ مردي كه تلاوتهاي زيبايش پس از گذر سال ها ، هنوز زينت بخش محافل و مجالس است . مردي كه مقلّدان بيشمار از خويش بر جاي گذاشته است .

اگر بخواهيم محمد صديق را بهتر بشناسيم ، شايد بهتر آن باشد كه در تذكره عرفا و صوفيان عصر به جست وجوي او بپردازيم ؛ چرا كه محمد صديق پيش از آنكه يك قاري باشد ، يك صوفي است . صوفي كه خرقه زهد بر تن كرده و رايحه معرفت و زهد از جاي جاي تلاوتهايش برمي خيزد . آري ، او صوفي است كه جان و زندگي خويش را وقف كلام پروردگار كرده است ، تا بدانجا كه لحظه اي مفارقت از كلام دوست بر او چنان گران آمد كه نتوانست پذيراي آن گردد و عاقبت جان خويش را در اين مسير قرباني ساخت . او را شهيد القراء ناميده اند ، چه آن زمان كه طبيبان معالجش وي را از تلاوت كتاب خدا برحذر داشتند ، وي نپذيرفت . چه ، زندگي جداي از مكتب و كلام دوست نه تنها براي او بلكه بر تمامي كساني كه در اين مسير گام گذارده اند ، بسي سخت و دشوار است .

استاد محمد صديق منشاوي در سال 1299ه.ش. يعني حدود 73 سال پيش ، در شهر منشاه مصر در خانواده اي بسيار مذهبي پا به عرصه ي وجود گذارد .« پدرش شيخ صديق منشاوي يكي از قاريان صوفي منش بود كه هرگز در مسير تلاوتش اجر و پاداشي طلب نكرد . از اين رو فرزندش محمد را نيز با چنين علايقي پرورش داد تا جايي كه تلاوت را تنها به جهت آنكه متعلق به اين كتاب مقدس است برگزيد . شيخ صديق منشاوي را فردي در كمال خشوع و خضوع مي خوانند گويند او چنان تقوي پيشه بود كه هرگز در هيچ تلاوتي بر اجر و پاداش آن سخني نگفت . تنها در محل حاضر مي شد ، آنگاه با وقاري سرشار از خشيت الهي باز مي گشت و اين شيوه اي بود كه در ميان فرزندانش نيز نيك مشهود است ».

الشيخ صديق المنشاوي

محمد صديق از آنجا كه در شهر منشاه تولد يافت چون پدرش به منشاوي ملقب گرديد . با تشويق و تعليم پدر به آموزش معارف قرآني و تعليم قرائت هاي مختلف پرداخت ، چرا كه پدرش نيز از قاريان مشهور عصر خود به شمار مي آمد . مرحوم استاد منشاوي از همان ابتدا به حفظ كامل قرآن پرداخته و از 9 سالگي به بعد در ماه مبارك رمضان شبهاي قرائت قرآن برگزار مي نمود . اين امر تا سنين جواني استاد ادامه داشت . اين در حالي بود كه پس از چندي با ورودش به راديوي عربي مصر و پخش تلاوتهايش ، به شهرت او افزوده شد تا آنكه به عنوان يكي از اساتيد و قاريان مشهور مصر معرفي شد .

او قاري بزرگي است كه در ميان متأخران بي نظير و در ميان متقدّمين كم نظير بوده است . او از مفاخر بزرگ جهان اسلام و مبتكر الحان گوناگون قرآني به شمار مي آيد . سبك تلاوت ، صوت زيبا ، لحن گرم و حزين ، تلفظ صحيح و بيان قوي كلمات از مختصّات قرائت مرحوم منشاوي به شمار مي آيد كه با چيرگي و مهارت كامل و تسلّطي فوق العاده شنونده را به آيات الهي متوجه مي سازد . او چنان تسلّطي به قرائات سبعه و عشره و راويان قاري دارد كه وي را به عنوان يكي از بهترين اساتيد اين فن در جهان اسلام مطرح نموده است ، تا آنجا كه شهرتش را در جاي جاي جهان اسلام اذعان مي دارند .

مرحوم محمد صديق منشاوي با تسلّطي كامل و سبكي خاص تمامي قرآن مجيد را با قرائت ترتيل تلاوت كرده است و اكنون گنجينه اي از نوارهاي تحقيق و ترتيل اين استاد در آرشيو راديو قرآن موجود مي باشد . تلاوت هاي اين استاد همه هفته از راديو قرآن جمهوري اسلامي ايران پخش مي گردد .

استاد به واسطه زندگي كوتاهش به كشورهاي محدودي مسافرت كرده است . از آن جمله به سوريه ، كويت و برخي از كشورهاي شيخ نشين حاشيه خليج فارس مي توان اشاره كرد كه در مساجد مختلف اين كشورها به تلاوت قرآن كريم پرداخته است .

سرانجام دست اجل از آستين تقدير برون آمده ، اين بار نيز گلي از بوستان معطر قرآن را گلچين نمود و استاد منشاوي در سن 49 سالگي در سال 1348 ه.ش. در شهر قاهره جان به جان آفرين تسليم كرد و بدين طريق گرد غم و اندوه را در بر جبين عاشقان كلام دوست نشانيد ، هرچند كه امروز پس از گذشت سال ها آواي ملكوتي او زينت بخش محافل و مجالس قرآني و پرورش دهنده استعدادهاي نهفته در اين مسير است .

* حاج سعودی محمّد صدّيق... در سال 1953 مجلّه ی راديو و تلويزيون، در يکی از شماره هايش از شيخ محمّد صدّيق المنشاوی نوشت که او اوّلين قاری ای بود که راديو براي ضبط تلاوتش، تجهيزات فنّي خود را به مکان تلاوت او منتقل کرد... چه طور چنين اتفاقی افتاد؟ و چرا راديو چنين کاری کرد؟

شهرت و زيبايی تلاوت او، زبانزد مردم مصر بود و زمانی که مسؤولان راديو، از آن آگاه شدند، خواستند که به راديو بيايد تا از او امتحانی گرفته شود و در صورت قبولی، به عنوان قاری راديو به فعاليت بپردازد. ولی شيخ، اين دعوت را نپذيرفت و گفت: نمي‏خواهم در راديو قرائت کنم چرا که به شهرت آن احتياجی ندارم و هرگز نمي‏پذيرم که از من امتحان بگيرند... این‏طور شد که برای مدير راديو چاره‏ای نماند جز آن‏که تجهيزات راديو را به محل تلاوت ايشان منتقل کند. و در عمل، در يکی از شب‏های ماه مبارک رمضان، زمانی که ايشان در روستايی از روستاهای مصر، برای خانواده‏ای داغدار در حال تلاوت بود، گروهی از راديو برای ضبط تلاوت شيخ به آن محل رفتند و در همان زمان، گروهی ديگر برای ضبط تلاوت پدر ايشان، شیخ الصديق المنشاوی، به روستای العسيرات در استان سوهاج در خانه حاج احمد ابورحاب رفته بودند. و اين برای اولين بار در تاريخ راديو بود که راديو، تجهيزات، کارکنان و مهندسان خود را برای ضبط تلاوت يکی از مقريان به جایی بفرستد. اين اتفاق را ييکی از مجلات نيز، در صفحات خود درج نمود.

 * زماني‏که مسؤولان راديو اين دو تلاوت را از آن‏ها ضبط کردند، دوباره از شيخ محمّد صدّيق و پدرش خواستند که براي تلاوت به راديو بيايند، ولي باز هم آن‏ها نپذيرفتند.... چه شد که بالأخره شيخ محمّد صدّيق المنشاوي دعوت راديو را پذيرفت و چرا پدرش بر موضع خود پافشاري کرد؟

اين موضع سبب خشم مسؤولان راديو شد و نزديک بود که مشکل بزرگي روي دهد تا آن‏که يکي از نزديکان شيخ محمّد صدّيق، عبدالفتّاح الباشا، که ژنرالي بلندمرتبه بود در این مورد دخالت کرد و صراحتاً به شيخ محمّد گفت که نپذيرفتن دعوت راديو، پسنديده نيست و اين امتحان تنها از او گرفته نشده‏است و این درحالی است که بعد از آن‏که او دعوتشان را رد کرده‏است، راديو مهندسان و کارشناسان خود را براي ضبط تلاوتش به سوي او فرستاده‏است. و در برابر اين کار مسؤولان راديو، نپذيرفتن دعوت آنان پسنديده نيست. و در برابر اين رفتار خوب ، متقابلاً چاره‏اي جز رفتار خوب نيست. و بعد از اصرارهاي شديد، شيخ محمّد صدّيق المنشاوي به راديو رفت و تلاوت‏هايش را تکميل کرد و تا زماني که خدا جان او را گرفت، قاري راديو بود، ولي پدرش گفت: براي راديوي مصر، از خاندان المنشاوي، پسرم محمّد کافي است.

 

* پس چرا براي راديو لندن و راديو سوريه، تلاوت کرد؟

اين‏ها با ضبط بودند. ]من حدس مي زنم يعني آمده‏اند تلاوت ايشان را ضبط کرده‏اند نه‏اين‏که ايشان به آن راديوها بروند.[ و با آن‏که او هرگز براي راديو مصر قرائت نکرد، شهرت شيخ صدّيق السّيد، آفاق جهان عرب را فراگرفته بود. راديوهاي سوريه و لندن از او خواستند که براي آن‏ها نوارهايي تلاوت کند. ايشان در ابتدا نپذيرفت ولکن بعد از ملاقات‏هاي فراوان و اصرار شديد، با ضبط 5 نوار براي آن دو راديو موافقت کرد و بر اين ميزان چيزي نيفزود و همواره مي‏گفت: اگر اصرار پيوسته‏ي آن‏ها نبود، با آن تلاوت‏ها موافقت نمي‏کردم.

 

* شيخ محمّد صدّيق المنشاوي چگونه با اين تصميم پدرش (مبني بر قرائت نکردن براي راديو مصر) برخورد کرد؟

او هرگز با پدرش مخالفت نمي‏کرد و به نظرش، بدون آن‏که پي‏جويي کند و به دلیل آن علاقمند باشد، احترام مي‏گذاشت.

 

* ملک فاروق(دوران پادشاهی:1936 تا 1952) ، پادشاه مصر، از شیخ احمد السید، عموی شيخ محمّد صدّيق المنشاوی خواست که قاری رسمی قصر پادشاه باشد، ولی او نپذيرفت... چرا؟

او اين درخواست را رد نکرد... بلکه با پادشاه شرط کرد که از ساعت 9 شب که راديو مصر، تلاوت قرآن کريم را از قصر پادشاه، پخش می‏کند، قهوه ‏چيان ]شهر[ ديگر، نوشيدنی‏ نياورند و مردمان، تخته‏‏ نرد بازی نکنند. به پادشاه گفت: قرآن، جلالی دارد چراکه کلام خدا است و مردم را روا نباشد که هنگام تلاوتش، به درخواست نوشيدنی و بيهوده ‏گويی و بازی تخته ‏نرد بازی بپردازند. پادشاه به او گفت: اين بدان معنی است که نگهبانی بر هر قهوه ‏چی بگماريم و اين کاری است که من از انجام آن معذورم.  شيخ احمد به او گفت: اين‏گونه، ما هم از انجام اين کار معذور هستیم. و تلاوت کرد: فإذا قرئ القرءان فاستمعوا له و أنصتوا لعلّکم ترحمون (اعراف – 204) " پس هنگامی که قرآن خوانده می ‏شود، بدان گوش دهيد و ساکت باشيد، شايد رستگار شويد." پس برای پادشاه چاره‏ای نماند جز آن‏که از او تجليل و تقدير کند و نتوانست او را مجبور کند تا قاری قصر پادشاه باشد.

 

* چرا شيخ محمّد صدّيق المنشاوي دوبار ازدواج کرد؟

 ايشان در سال 1938 با دخترعمويش ازدواج کرد و از او 4 فرزند داشت: دو پسر و دو دختر؛ سپس بار ديگر در حالي‏که عمرش از 40 سال گذشته بود با زني ديگر ازدواج کرد. همسر دومش از مرکز أخميم در استان سوهاج بود. از او نيز 9 فرزند داشت: 5 پسر و 4 دختر. همسران او با هم در يک خانه زندگي مي‏کردند و بينشان دوستي و علاقه بود و شيخ محمّد مي‏گفت: مردم مرا دوست دارند و خويشاوندي با مرا خواستارند. هنگام اداي فريضه‏ي حج، سال قبل از وفات شيخ محمّد، همسر دوم او درگذشت.

 

* شايعه شد که صداي شيخ محمّد صدّيق المنشاوي ضعيف است و آن‏را مگر به کمک ميکروفون، نمي‏تواند به شنوندگانش برساند... چه ‏کسي اين شايعه را پخش کرد؟ و شيخ محمّد چگونه با آن شايعه برخورد کرد؟

 

در واقع، اين موضوع شايعه­اي بود که به­خاطر حسودي و برتري‏ جويي يکي از مقريان در گوشها پيچيد. بعضي از ارادتمندان و نزديکان ديگر مقريان، اين حادثه را براي ما تعريف کردند و صحّت آن براي ما محرز شد؛ ماجرا از اين قرار بود که شيخ محمّد به همراه مقري ديگري، شبي براي قرائت به استان المنيا دعوت شده بود و افراد زيادي براي شنيدن تلاوت قرآن با صداي شيخ محمّد حاضر شده بودند که تعداد آنها فزونتر از 10 هزار نفر بود. زماني که آن مقري، علاقه شديد مردم و بي تابي دعوت کننده، به زودفرارسيدن تلاوت شيخ محمّد صدّيق را احساس کرد، ديگر خود را ناگزير ديد که به متصدّي ميکروفون پيشنهاد دهد که اشکالي فني در ميکروفون ايجاد کند و در ميان مردم شايعه شود که صداي شيخ محمّد واقعاً ضعيف است و اگر ميکروفون نبود هرگز اين شهرت را نداشت. وقتي شيخ محمّد صدّيق آماده قرائت مي شد، با ايراد ميکروفون مواجه شد؛ لذا متصدّي ميکروفون را از آن آگاه ساخت. اما متصدي از اصلاح آن، سر باز زد؛ شيخ محمّد صدّيق احساس کرد که توطئه اي براي در تنگنا قراردادن او ميان اين جمعيت عظيم در کار است. پس ]براي شروع به تلاوت، آن چنانکه در قرائت مرسوم است[ استعاذه کرد و در حالي که از مکاني که براي قرائت در نظر گرفته شده است خارج مي شد، قدم زنان به قرائت پرداخت در حالي که مردم او را همراهي مي کردند تا آن جاکه مردم از قدرت صدايش به شگفتي آمدند. آن مقري حسود در حالي که خوار و درمانده شده بود آن مجلس را ترک کرد؛ مجلسي که شيخ محمّد صدّيق تا ساعات آخر شب، در آن به تلاوت پرداخت. زماني که بعدها از پدرمان (شيخ محمّد صدّيق) از آن واقعه پرسان شديم گفت: آن‏چه که به شما گفته شده اتّفاق افتاده است. بعد از او از نام آن مقري پرسيديم که گفت: إن الله حليم ستّار؛ خداوند، بردبار و پوشاننده است.

 

 

گفته مي شد که نبوغ شيخ محمد صديق المنشاوي و نوآوري هاي او در تلاوت، حسد برخي افراد را بر انگيخته بود. تا آن­جا که در غذاي او سم ريختند... چگونه شيخ محمد از مرگ حتمي نجات يافت؟ و چه کسي در غذاي او سم ريخت؟

اين واقعه را خود ايشان براي ما تعريف کرده بود و اگر کسي غير از خود شيخ محمد چنين چيزي را تعريف مي کرد، هرگز باور نمي کردم. ايشان، براي پدربزرگم شيخ صديق در مجلسي که ما هم آن جا حاضر بوديم تعريف کرد که شبي، در سال 1963، بعد از اتمام تلاوت، صاحب دعوت، از ايشان جهت تبرک دعوت کرد که غذا را با خانواده  ايشان صرف کنند. شيخ محمد اين دعوت را نپذيرفت، تا اين که صاحبخانه، کساني از خانواده اش را فرستاد و بر شيخ محمد اصرار کردند تا اينکه دعوت را پذيرفت. قبل از شروع به خوردن غذايي که برايش آوردند،  آشپز به او نزديک شد، در حالي که به شدت از ترس مي­لرزيد، و در گوشش گفت : شيخ محمد! شما را از واقعه مهمي آگاه مي­کنم و اميدوارم که مرا رسوا نکني، چرا که کار و زندگي ام در اين خانه، از دست ميرود. شيخ محمد پرسيد که چه شده است؟ او گفت: کسي از من خواست که در غذاي شما سم بريزم، من هم در سيني اي که کمي بعد برايتان خواهد آمد، سم ريختم. از غذاي آن سيني نخور. ضميرم از خواب بيدار شد و آمدم که تو را بر حذر دارم، چرا که نمي توانستم آن غذا را برايت نياورم. اهل خانه مخصوصا به جهت تکريم شما، مرا ترغيب کردند که آن سيني را برايتان بياورم، در حاليکه آنان از آنچه در آن است خبر ندارند... آن شخص به من پول داد تا در غذاي شما، دور از چشم اهل خانه، سم بريزم. من هم چنين کردم. اميدوارم مرا رسوا نکني... زماني­که سيني غذاي مسموم را براي شيخ آوردند، آن را شناخت همانگونه که آشپز تعريف کرده بود. پس تظاهر به خستگي کرد و از خوردن غذا دست کشيد. اما اهل خانه او را قسم دادند که غذا بخورد. پس تکه اي نان که جلويش بود را خورد و گفت: خدا سفره شما را برکت دهد و سپس از آنها جدا شد. (خداحافظي کرد.)

آيا شيخ محمد نام کسي را که اراده کشتنش را داشت، نگفت؟

هرگاه که اين حادثه را به ياد مي آورد، به شدت از کارهاي آن مرد تعجب مي­کرد، به خصوص وقتي دانست که او يک مقري ] مرتبه­اي بالاتر از قاري[ است، ولي نام او را نمي گفت تا آنجا که ما از اينکه حتي پدربزرگم از پسرش نام او را نمي پرسد تعجب مي کرديم و با اين وجود ديگر جايي براي پرسش ما باقي نبود، مگر آنکه خودش نام او را آشکار مي­کرد.

 

قسم القرآن الكريم

 

نوشته شده توسط در ساعت | لینک ثابت |